Oud-leerling: Debby Wilmsen
Afstudeerrichting: Secretariaat-Talen (2000)
Woonplaats: Antwerpen
Huidig beroep: Corporate woordvoerder & press relations specialist bij Tomorrowland

Debby Wilmsen volgde tot het jaar 2000 Secretariaat-Talen. Vandaag is ze woordvoerder van Tomorrowland, een van de meest iconische muziekfestivals ter wereld. Ze staat in voor de perscommunicatie en neemt ook de interne en corporate communicatie op zich. In dit interview blikt Wilmsen terug op haar schooltijd en neemt ze ons mee achter de schermen van haar boeiende en vaak hectische job. 

Bedankt om tijd te maken voor dit interview, Debby! Je zat eind jaren ’90 op onze school. Hoe kijk je terug naar die periode?
Ik had een heel fijne tijd in het Heilig Graf en kijk er met een warm gevoel op terug. Ik woonde in Merksplas en vond het geweldig om naar de stad te komen en nieuwe mensen te leren kennen. Ik maakte er vrienden die ik nog altijd af en toe hoor of zie. Secretariaat-Talen was een kleine klas en dat vond ik heel tof. Binnen een duidelijk kader kregen we veel ruimte om te groeien en
creatief te zijn. Ik ging met plezier naar school, heb er veel geleerd en ontdekte er ook wat ik later graag wilde doen.

Dat is fijn om te horen. Zijn er bepaalde vakken of leerkrachten die jou zijn bijgebleven?
Zeker! We hadden heel gepassioneerde leerkrachten Engels, Nederlands, Duits en kantoortechnieken. In de lessen Nederlands, bij mevrouw Paulussen, gingen we creatief te werk en kreeg ik echt goesting om te schrijven. Ook de lessen Duits van meneer Goossens herinner ik me nog levendig! Hij was een goede, maar ook vrij strenge leerkracht. Zo begon hij elke les met de vraag of je afgelopen zondag naar de kerk was geweest. Ik had plezier in het leren van de taal en kreeg de smaak voor Duits te pakken. Ik heb in de hogeschool trouwens heel bewust terug Duits gekozen en start binnenkort terug met een cursus Duits.

Dat is fijn om te horen. Zijn er bepaalde vakken of leerkrachten die jou zijn bijgebleven?
Ik koos voor Communicatiebeheer met de optie Pers & voorlichting. Ik wou journalist worden, want ik schrijf heel graag, maar omdat ik journalistiek wat te beperkt vond - wat eigenlijk helemaal niet zo is - werd het uiteindelijk toch PR en nu werk ik dus ook in die sector. 

Welke carrièrewegen nam je nog voordat je bij Tomorrowland belandde?
Ik deed mijn stage voor de hogeschool bij Vitaya, een zender die nu niet meer bestaat. Nadien kwam ik meteen in de perswereld terecht. Ik werkte voor een persbureau dat mode- en lifestylemerken vertegenwoordigt. In 2009 werd ik zelfstandige en was mijn eerste klant Tomorrowland, waar ik alle persrelaties
voor mijn rekening nam. In 2023 gaf ik alle andere klanten door aan mijn partner en besliste ik om fulltime voor Tomorrowland te werken.

Is woordvoerder voor jou dé droomjob?
Ik ben heel graag bezig met alles wat met media en pers te maken heeft, maar dat is niet het enige dat ik graag doe. Ik deed na mijn opleiding aan het Heilig Graf stage als directie-assistente en ook dat vond ik heel tof. Ik ben iemand die graag zaken voor anderen regelt, dat doe ik in mijn huidige job eigenlijk ook. Ik vind het fi jn om met mensen in contact te komen en daar ook iets voor te kunnen betekenen.

Hoe ziet een gemiddelde dag er voor jou uit?
Mijn job bestaat vooral uit schrijven, bellen, informeren en contacten leggen met journalisten. Meestal start ik mijn dag met het lezen van kranten en ga ik na wat de hoogtepunten van de dag zijn. Verder is mijn dag heel gevarieerd en ook sterk afhankelijk van de actualiteit. Om een idee te hebben: vandaag heb ik een persbericht opgemaakt over een resort van Tomorrowland in Dubai waar we volgend weekend de laatste avond ingaan. Dat bericht verstuurde ik naar journalisten in het Midden-Oosten en enkele reisjournalisten. Gelijktijdig communiceerde ik intern, zodat ook de medewerkers op de hoogte zijn. Daarnaast ben ik een persconferentie in Azië aan het voorbereiden waarvoor ik deze ochtend een call had met een ploeg in
Thailand. Verder ben ik ook bezig met de communicatie rond de ticketverkoop voor Tomorrowland Belgium.

Dat is een hele boterham. Werk je hiervoor samen met een team?
Niet echt. Ik schakel wel geregeld freelancers in en werk in het buitenland met persbureaus, zoals in Brazilië en binnenkort ook in Thailand. Het Frans en Belgisch festival neem ik volledig voor mijn rekening, evenals persrelaties in de EU en VS. Sinds kort heb ik één collega die de lifestylecommunicatie opneemt.
Tomorrowland heeft een assortiment van kaarsen, kleren, boeken, meubels ... Om die producten goed in de markt te zetten, is het belangrijk om een duurzame relatie uit te bouwen met de lifestylepers. Daar had ik onvoldoende tijd voor, dus ik ben blij dat zij dat takenpakket heeft overgenomen. Daarnaast helpt een starter me bij de interne communicatie - zoals medewerkers informeren, krantjes maken en het intranet aanvullen met foto’s - en praktische pershandelingen zoals accreditaties opvolgen, knipselrapporten maken, enzovoort. 

Ben je als woordvoerder steeds tot in detail voorbereid of moet je ook wel eens improviseren?
Alles wat ik als woordvoerder vertel, heb ik ooit al eens voorbereid op papier. De kritische vragen die journalisten mij stellen, heb ik vooraf al eens aan mezelf gesteld en in verschillende talen een antwoord op geformuleerd. Bij een crisis, zoals de brand vorige zomer, had ik veel minder tijd om me voor te bereiden, maar ik doe deze job al zo lang dat ik intussen wel kan inschatten welke vragen er op mij af zullen komen.

Ervaar je veel stress in de job?
De job is wat te vergelijken met die van een journalist: het nieuws stopt nooit, je staat altijd ‘aan’. Ik heb hiermee leren omgaan. Ik heb geleerd om te relativeren en te beseffen dat een journalist ook maar zijn job doet en elke dag een krant moet vullen of een nieuwsbulletin op de radio of TV moet krijgen. Maar ik durf ook grenzen trekken. Als het ontzettend druk is of als ik eens een mindere dag heb en een journalist geen
dringende vragen heeft, durf ik voorstellen om schriftelijk te antwoorden of op een ander moment in gesprek te gaan. Zo moet ik niet permanent ‘aan’ staan.

Gaan ze daarin mee?
Niet altijd, maar meestal wel. Ze begrijpen gelukkig wel dat ik ook eens nood heb aan een vrij weekend of vakantie. (Denkt na) Wat me misschien nog het meeste stress bezorgt, is dat je nooit echt alles in de hand hebt. Uiteindelijk beslist de journalist of eindredacteur wat er met je boodschap gebeurt en dat hangt sterk af van de actualiteit. Als Trump weer iets geks doet - en die kans is groot - dan krijgt dat nieuws al snel voorrang op jouw verhaal.

Je kreeg veel lof over je crisiscommunicatie tijdens Tomorrowland België vorige zomer. Hoe kijk je zelf terug naar die periode?
Goh, dat was zo’n rollercoaster dat ik niet eens meer weet hoe alles precies verlopen is. Ik ging van de ene crisis naar de andere: eerst de brand, daarna het overlijden van een festivalganger, vervolgens de aanhouding van Israëlische militairen op het festival en een week later de situatie rond Israëlische dj’s. Het bleef maar doorgaan. Ik kon de knop toen niet meer uitzetten. Op een bepaald moment werd ik ’s nachts wakker en dacht ik dat er cameraploegen in mijn gang stonden. Toen heb ik mezelf verplicht om even rust te nemen. 

Dat begrijp ik. Hoe haal jij voldoening uit je job?
Ik vind het altijd fi jn als medewerkers mee zijn in het verhaal. Als collega’s enthousiast reageren omdat ze goed geïnformeerd zijn, doet me dat oprecht deugd. Ook wanneer journalisten appreciëren hoe we een verhaal samen uitwerken, geeft die erkenning veel voldoening.

Waar zie jij jezelf over tien jaar?
Als je dat bij Tomorrowland vraagt, zeggen ze wellicht dat ik dan een team van twintig mensen aanstuur - dat is daar wel de ambitie. (lacht) Zelf vind ik het moeilijk om dit nu al te voorspellen. Ik vroeg onlangs nog aan Michiel Beers (medeoprichter van Tomorrowland, nvdr) of hij vond dat mijn houdbaarheidsdatum
aan het verstrijken was. Hij zei me toen: “Jij verstrijkt samen met mij”. De kans is dus groot dat ik over tien jaar nog steeds op dezelfde stoel zit. Al kan ik me wel voorstellen dat het team dan uitgebreid zal zijn en mijn expertise voornamelijk in corporate en crisiscommunicatie zal liggen.
Soms fantaseer ik ook wel eens over woordvoering voor een niet-commerciële organisatie, zoals een ngo die strijdt voor een doel. Dan kan ik mijn expertise inzetten om de wereld wat mooier of beter te maken. Dat zou me zeker voldoening geven. 

Een mooie ambitie! Nog veel succes gewenst met je verdere carrière, Debby. We blijven je vanop de zijlijn met interesse volgen!